- Afyon, Anadolu’da MÖ 3000 yılından beri yetiştiriliyor.
- Sümerlerde “Gil” ve “Hull” simgeleri afyon anlamındaydı.
- Afyonun adı; Yunanca “Mekone”, Hitit dilinde; “Haşşika”, Çince ise “A. fu-yung” idi.
- Büyük İskender afyon bağımlısıydı.
- İslam dünyasında; Taberi afyonun yararlarından, Cabir ise zararlarından bahsetmektedir. İbn-i Sina kitaplarında afyona geniş yer vermiştir.
- MS 9. yüzyılda Müslüman Arap tüccarları afyonun tüm dünyada yaygınlaşmasını sağladı.
- Afyonun ağrı kesici olduğu 10. yüzyılda keşfedildi.
- Philippus von Hohenheim (1490-1541) afyona “ölümsüzlük taşı” adını verdi.
- Haşhaş ekimi, afyon üretimi ve madde kullananlar ile bunları sağlayanlara ilişkin ilk yasal düzenleme Fatih Sultan Mehmet döneminde çıkarıldı.
- Çaldıran Savaşı öncesi Şah İsmail, Yavuz Sultan Selim’e içinde afyon bulunan bir altın kutu gönderdi. Bu afyon kutusuyla birlikte sunulan mektubunda Şah İsmail; Yavuz Selim’e, “hakaret dolu mektubunuzu her halde afyon ile sarhoşken yazdırdınız” demek istemektedir!
- Tarihçi Hammer, Yavuz Sultan Selim’in ölmeden önce çıbanların verdiği ağrıları hafifletmek için afyon kullandığını ve doktorların tavsiyelerine ehemmiyet vermeyerek kullanmaya devam ettiğini yazar.
- Osmanlı padişahları arasında II. Murat, III. Murat ve IV. Murat’ın alkolle birlikte afyon kullandığı yazılmaktadır. II. Selim’in kullandığı da bilinir.
- Doğa Filozofu Robert Boyle (1627-1691), 1650’de İstanbul’dan getirdiği ham afyonu alkollü potasyum hidroksit ile muamele ederek kristal yapılı karışım elde etti. Fakat bunun yapısını aydınlatamadı.
